NOORD - Wanneer je in de honderdjarige geschiedenis van DWV duikt, kom je schitterende namen tegen. Denk hierbij aan oud-internationals Klaas Ooms en Rinus Israel of Engelse sterren als Fred Pagnam en sir Stanley Matthews. Ook bekende Amsterdamse trainers als Henny Schipper, Ton Ojers en Bob de Klerk hebben een verleden op sportpark Elzenhagen en niet niet te vergeten: Only Friends-oprichter Dennis Gebbink. Toch loopt één naam als een rode draad door de historie van de Noord-Amsterdamse voetbalclub: Roef Bakker.

In 1936 kwam Roef Bakker, destijds twaalf jaar oud, voor het eerst bij DWV. Hij ging daar voetballen bij de aspiranten. "Je werd toen niet zomaar aangenomen bij de club", weet Bakker zich te herinneren. "Een ballotagecommissie bepaalde toen eerst of je een nette jongen was en pas daarna mocht je lid worden." Dat is dan uiteindelijk een goede keuze geweest van die commissie, want 75 jaar later is Bakker nog steeds verbonden aan de club. In 1995 werd hij zelfs benoemd tot erevoorzitter.

Bakker praat graag over het verleden van zijn club. "Toen ik lid werd, lagen de velden langs de Leeuwarderweg. Zo ongeveer waar nu de Loenermark is." Daar bereikte DWV de grootste sportieve hoogtepunten. In 1950 wist de club zelfs door te dringen tot de eerste klasse, op dat moment het hoogste voetbalniveau in Nederland. "Dat was 1951", herinnert de voormalige rechtsbinnen zich. "We kwamen toen onder andere De Volewijckers tegen en daar speelde mijn broer." Lang was DWV niet te vinden op het hoogste niveau, want na één seizoen degradeerde de club alweer naar de tweede klasse. "Toch zie ik deze periode als één van de hoogtepunten in honderd jaar DWV", vertelt Bakker, die met genoegen terugkijkt op de promotie/degradatiewedstrijd Tegen Zeeburgia. "We stonden 3-0 achter met rust, maar mede dankzij drie treffers van Gerrit Homan wisten ze met 3-5 te winnen en was promotie naar de eerste klasse een feit."

Kort na deze periode werd in Nederland het betaalde voetbal ingevoerd. Ook DWV stond voor de keuze: amateurs of profs. Waar aartsrivaal De Volewijckers koos voor het profvoetbal besloot DWV een amateurclub te blijven. Voor Bakker was dit geen reden voor een vertrek. "Ik heb destijds wel aanbiedingen gekregen van andere clubs, maar ik heb hier altijd op hoog niveau gespeeld en dan ga je van zo'n club houden." De erelijst van de aanvaller, die werd beschreven als een technische karaktervoetballer, is indrukwekkend. Met uitzondering van het eerste seizoen werd Bakker in de jeugd ieder seizoen kampioen. In de senioren maakte hij vervolgens ook de hoogtijdagen mee om vervolgens bij de veteranen nog eens vijf keer kampioen te worden.

Na de actieve voetbalcarrière was de liefde voor DWV nog niet opgebrand. In 1961 nam Bakker zitting in het bestuur van de voetbalclub en in 1969 volgde hij Jaap Drenthe op als voorzitter. Deze functie bekleedde hij liefst 28 jaar en in die tijd groeit DWV uit tot een stabiele factor in de top van het amateurvoetbal. Met lede ogen ziet de erevoorzitter dan ook aan dat zijn club langzaam afglijdt. "De laatste tien jaar kun je wel spreken van een mindere periode. Dat komt vooral door de verhuisperikelen. We horen al jaren dat we Elzenhagen moeten verlaten, maar keer op keer wordt dat uitgesteld. Het gevolg is dat we met een verouderde accommodatie zitten. Voeg daar aan toe dat het verenigingsleven minder wordt. Zonder sociale binding wordt het steeds moeilijker om de club overeind te houden." Toch kan DWV nog altijd rekenen op de onvoorwaardelijke steun van Bakker. Ieder weekend is hij bij het eerste elftal langs de lijn te vinden en wanneer nodig staat hij het bestuur terzijde met goede raad. "Alleen met adviezen. Als je kritiek hebt, dan moet je het zelf doen. Ik weet uit eigen ervaring dat het moeilijk genoeg is om een club te besturen."
Hoe het DWV in de toekomst zal vergaan is moeilijk in te schatten voor de erevoorzitter. "Ik vind het triest dat we mogelijk moeten fuseren met De Volewijckers, maar als dat het beste is voor de club, dan sta ik er voor honderd procent achter." Op 12 mei is echter eerst nog ruimte om weer even terug te keren naar het verleden. Dan staat, ik het kader van het honderdjarig bestaan, een grote reünie op het programma in de kantine van DWV.

Gerelateerd

Delen